Murat Tuncel 3 Kitap Set

Mengelez

Sabahın alaca karanlığında keten tarlasına giren Hüsniye, kasığında giderek büyüyen ağrıya rağmen işini yarım bırakmak istemez. Topraktan sökülen her sap, kış gecelerinde mengelezin ağzında kırılacak; çöpünden ayrılan lifler tel tel uzarken, kadının tükenmek bilmeyen emeğine karışacaktır.

   Kitapları ondan fazla dilde yayımlanan Murat Tuncel bu kitaptaki öykülerde, hayatlarını yoksunluklar ve ağır çalışma koşulları içinde sürdüren insanlara yakından bakıyor. Ekmeğini topraktan çıkaranlar, bir işin ucundan tutunabilmek için şehirde savrulanlar, yaşadıkları haksızlıkları çoğu zaman içine atanlar, yine de alışkanlıklarına, sevgilerine ve birbirlerinden öğrendikleri dayanma biçimlerine tutunuyorlar. Bu insanlar acıları büyütüp bir gösteriye dönüştürmeden yaşıyorlar; gündelik konuşmaların, türkülerin, küçük sevinçlerin ve bir türlü dinmeyen kaygıların arasında kendilerine hep bir umut arıyorlar...

   Mengelez keten sapının sert kabuğunu kırıp içindeki lifi ortaya çıkarırken bu öyküler de sıradan görünen hayatların içinde birikmiş emeği, incinmişliği ve insanın bütün güçlüklere rağmen yaşama katılma isteğini görünür kılıyor.

Güneşsiz Dünya   

Henüz hava aydınlanmamıştı; kapıya vurulan sert yumruklarla bütün ev uyandı ve ne olduğunu anlamalarına fırsat kalmadan evden birini alıp götürdüler. Arkasından kapanan kapının sesi gelecek günlerin içinde yankılanırken, geride kalanlar karakol karakol dolaşıp birbirinden farklı cevaplarla eve dönerek her ayak sesinde yeni bir haber beklediler. 

   Günler sonra dönebilenler yaşadıklarını anlatacak kelimeleri seçmekte zorlandılar; işe, okula ve aile sofrasına dönmeye çalışsalar da korku onlarla birlikte yaşamaya başladı.

   Kitapları ondan fazla dilde yayımlanan Murat Tuncel bu kitaptaki öykülerde, 12 Eylül döneminin karanlığını, hayatları ansızın parçalanan insanların gözünden anlatıyor. Gözaltına alınanlar, işkence görenler, işlerini ve evlerini kaybedenler, başka şehirlere ya da ülkelere sürüklenenler, yaşadıklarının izlerini bedenlerinde, ilişkilerinde ve sessizliklerinde taşırken yeniden gündelik hayata karışmanın yollarını arıyorlar. Birbirlerinden aldıkları küçük haberler, paylaştıkları bekleyişler ve dayanışma anları, korkunun kuşattığı hayatlarda ayakta kalabilmelerine yardım ediyor.

   Güneşsiz Dünya’nın insanları evlerine, işlerine ve sevdiklerine dönmeye çalışırken hiçbir şeyin bıraktıkları yerde olmadığını görüyorlar. Belleğe yerleşen korku hayatın en sıradan anlarında yeniden beliriyor; yine de beklenen bir mektup, paylaşılan bir lokma ya da sessizce uzatılan bir el, yaşamın devam ettiğini gösteriyor. Murat Tuncel, 1980’lerin karanlığını o yılları yaşayan insanların hafızalarında bıraktığı izlerle birlikte bugüne taşıyor.

Beyoğlu Çığlıkları

  Suzan, daha çocukken başkalarının onun için aldığı kararların sonuçlarına katlanarak büyür. Teyzesinin evinde gördüğü şiddet, istemediği bir evlilik ve kuşaktan kuşağa aktarılan kaderi bu sessiz kabul, yıllar sonra bile peşini bırakmaz. Gülşen geçmişini anlatmaya başladığında ise, onun sesine başka kadınların hikâyeleri karışır; geride bırakılan kasabalar, yarım kalan aşklar, ayrı düşülen çocuklar ve bir gün her şeye yeniden başlayabilme umudu, anlatılan her hayatla başka bir biçim kazanır.

   Kitapları ondan fazla dilde yayımlanan Murat Tuncel bu kitaptaki öykülerde, yoksullukla, şiddetle ve kendilerine çizilen hayatlarla mücadele eden insanlara yakından bakıyor. Kimi sevdiği insana güvenmenin bedelini ödüyor, kimi geçinebilmek için istemediği koşullara katlanıyor, kimi de geçmişinden uzaklaştığını sanırken aynı acıyı başkasının hayatına taşıyor. Dostluklar, kırgınlıklar ve küçük dayanışmalar, bütün bu insanların yeniden ayağa kalkma çabasına eşlik ediyor.

   Beyoğlu, farklı yerlerden gelen ve birbirine hiç benzemeyen bu insanların yollarının kesiştiği yerdir. Her biri geçmişinden taşıdığı yükle, verdiği kararlarla ve yeniden başlayabilme ihtimaliyle kendi hikâyesini yaşarken, Murat Tuncel onları birbirine karıştırmadan yan yana getiriyor; okuru her anlatıda başka bir eve, başka bir çocukluğa, başka bir bekleyişe götürerek kentin kalabalığı içinde çoğu zaman gözden kaçan hayatlara yaklaştırıyor.